Visuele missers

Op Debatrix vindt je adviezen en nieuws over debatteren en overtuigen. Een overzicht zijn de visuele missers die tijdens presentaties gemaakt worden. Variërend van “had iemand die man niet even kunnen waarschuwen” tot stomme pech. In elk geval reden genoeg om ook weer eens goed te kijken naar waar en hoe je staat als je een belangrijke boodschap af te geven hebt:

beeldregie-aboutaleb-5001

Ook interessant is de analyse van de video, waarin minister Hennis slecht nieuws te geven heeft maar dat nonverbaal niet steunt.

Advertenties

De kracht van een verhaal

In onderhandelingen is er doorgaans veel focus op de inhoud en argumenten. Waarom betaal je iets wel of niet? Waarom is een bod te hoog of te laag? Onderhandelingen zijn ook nogal eens gesprekken, waarin er van enige spanning sprake kan zijn. Ben je voldoende “in beeld”? Zijn de verhoudingen en de sfeer goed? Ook in het boek Scherp onderhandelen zonder bot te zijn zijn inhoud en relatie de twee belangrijkste pijlers.

Een manier om een heel andere toon in gesprekken of presentaties aan te slaan, is een verhaal vertellen. Met een verhaal stem je het gehoor anders. In plaats van ratio en kritisch denken worden emotie en luisteren bepalend. Een verhaal geeft ook de mogelijkheid abstracte zaken concreet te maken: wat betekent een bod precies? Wat voor gevolgen hebben het wel of niet overeenstemming brengen over bijvoorbeeld een sociaal plan?

Op Lifehacking lees je een blog van Arjan Broere over de kracht van verhalen vertellen: Geef je boodschap meer impact met een verhaal. In en bij de blog vind je meer links en onder andere onderstaande video die de kracht van woorden en een verhaal illustreert:

Een auto kopen? Ja, leuk!

Rob Gruhl laat in de Ignite-presentatievorm zien hoe je een auto koopt. Autoverkopers ontmoeten een waardige tegenstander in Rob!

Debatteren en stijl (3)

Het is al oud nieuws, zo het al echt nieuws was, maar hier-en-daar wordt er nog gereageerd op de toon tijdens enkele debatten rond de Algemene Politieke Beschouwingen. In nrc.next van 4 oktober reageren Jan Kuitenbrouwer en Lars Duursma/John Bijl op de reacties op Wilders.

Negeer

Jan Kuitenbrouwer pleit ervoor om meer geduld te hebben. Sterker nog, negeer het negatieve gedrag want dat maakt het aantrekkelijker voor degene die de negatieve koers koos. Kuitenbrouwer maakt de analogie met honden trainen: een hond die negatief gedrag vertoont wordt gecorrigeerd en krijgt dus aandacht. Beter is het dat negatieve gedrag te negeren en juist aandacht te geven op momenten dat er gewenst gedrag is. Het advies aan Rutte c.s., achteraf, is om terwijl Wilders ‘vol op het orgel gaat’ even een berichtje te sms’en of nonchalant een aantekening te maken en daarmee geen aandacht te geven aan alle gedoe. Wat je aandacht geeft, groeit is het motto. (Hier de tekst)

Kuitenbrouwer ziet parallellen in de lessen van dog whisperer Cesar Millan, die honden er onder houdt door negatief gedrag niet met aandacht te belonen.

Adresseer

Duursma/Bijl adviseren om niet alleen naar de voorzitter te reageren als het debat guur wordt en daarna bij de media maar om direct bij degene die pittig aanvalt de kwestie te adresseren: “Voorzitter, ik zou de Wilders graag de vraag stellen: wat wil hij nu bereiken met zo’n opmerking?” Daarnaast krijgen de debaters het advies het hoofd koel te houden en geen negatieve termen in de mond te nemen of over te nemen. Indien een vraag gesteld wordt, is het advies: herformuleer de vraag, beantwoord kort en breng de zaak terug naar de eigen invalshoek.

Koud hoofd en warm hart

De goede adviezen vragen alle één ding: de debatter is er met zijn hoofd bij en reageert niet primair. Immers, wie de regie verliest en boos wordt die zal alle goede adviezen negeren. En wat je moet doen om het hoofd erbij te houden, gaat verder dan slimme replieken of tactieken. Dat vraagt om te merken bij jezelf als je je geduld verliest en jezelf tot de orde te roepen. Het vraagt om er bewust voor te kiezen niet geraakt te worden door wat je hoort en om afstand te houden. Zoals Ury stelt op spannende momenten: “Ga naar het balkon”.

Niet dat uit emotionele reacties niet een enorme kracht kan spreken … Maar het is niet iedereen gegeven zo een punt te maken.

Zie ook Debatteren en stijl en Debatteren en stijl (2)

Debatteren en stijl (2)

Gisteren kreeg Mark Rutte de prijs voor de beste debater naar aanleiding van de Algemene Politieke Beschouwingen. Vorig jaar won Rutte die prijs ook met een ronkend juryrapport. Maar het kan niet anders of de aanvaring met Wilders gisteren en het over-en-weer ‘doe normaal’ gedoe overschaduwt de prijs.

Rutte wist zijn doe normaal’s minder hardvochtig en meer met een verbaasde uitroep in te brengen maar had achteraf vast betere tekst willen hebben dan het teruggeworpen ‘doe normaal’ dan wel ‘doe zelf normaal’. Waardoor ook zijn verbale “Ik ben volkomen rustig” niet helemaal congruent met zijn nonverbale uitingen (licht trilling in de stem, stemverheffing) leek.

Aan de ene kant veel aandacht voor een incident, terwijl de plannen voor het land besproken moeten worden, maar aan de andere kant voor al wie in debatteren geïnteresseerd is een interessante scene.


Wat is dan het antwoord? De klassieke ‘scheid mensen van problemen’ van Fisher (zie ook de adviezen van het eerste blog over de debatten). Daarnaast dat doen wat helpt de tijd te vertragen en primaire reacties te voorkomen:

  • een slokje water
  • een milde glimlach
  • alvast spreektijd claimen maar nog niet invullen: “Voorzitter, …” “Ik wil daar twee dingen over kwijt …” “Tja, wat zegt een weldenkend mens daarover …”
  • als het niet onder grote druk van publiek is, is een schorsing een optie
  • markeren en negeren “De verleiding is groot om hierop in te gaan maar ik wil terug naar de agenda” “Daar moeten we het met zijn tweeën maar eens over hebben maar vandaag zijn we aan de slag over …”

In vergaderingen, tijdens presentaties, in een debat of een onderhandeling liggen emoties op de loer. In De 48 wetten van de macht, het sardonische en complete overzicht van machtsmiddelen, van Greene stelt hij onder wet 35:

De kunst is om in ontmoetingen de tijd te vertragen, het initiatief te houden en niet uit angst of onder druk tijd te forceren en in haast te komen.

Luister ook naar de analyse van Lars Duursma van Debatrix:

Wat als …

Wat als iedereen een regisseur had, is een video van Dealymoviesss. Een mooie reeks van Wat als-video’s die allemaal bepaalde conventies zichtbaar maken. Wat als sprookjes echt waar waren, wat als polici wél wilden praten, wat als Facebook niet zou bestaan, …

Het mooie van alle video’s is, naast de geestige vormgeving, hoe zichtbaar conventies worden door ze te verbreken of juist te vergroten.

Onderhandelingsstijlen

In het boek Scherp onderhandelen gebruiken we het onderhandelingsstijlenmodel dat ook in Gericht onderhandelen stond. Op basis van dat model staat er een kort testje op de site van Utilo. We maken er vast een mooie online test voor maar tot die tijd maar even houtje-touwtje. In drie stappen kun je de test doorlopen:

  1. Scoor jezelf op deze stellingen
  2. Zet de scores in deze tabel
  3. Vul de scores in op het model dat je hieronder ziet afgebeeld

Voor zover de gebruikte termen niet voor zich spreken een korte toelichting

  • Ik is telkens een doelgericht antwoord
  • Vecht is telkens een antwoord, waarbij er confronterend onderhandeld wordt.
  • Ander is een vragende stijl, waarbij de wens te snappen wat gebeurt centraal staat.
  • Vlucht is een confrontatie-mijdend antwoord.
  • Wij is een antwoord waarbij je én ruimte aan de ander geeft én doelgericht blijft.