Visuele missers

Op Debatrix vindt je adviezen en nieuws over debatteren en overtuigen. Een overzicht zijn de visuele missers die tijdens presentaties gemaakt worden. Variërend van “had iemand die man niet even kunnen waarschuwen” tot stomme pech. In elk geval reden genoeg om ook weer eens goed te kijken naar waar en hoe je staat als je een belangrijke boodschap af te geven hebt:

beeldregie-aboutaleb-5001

Ook interessant is de analyse van de video, waarin minister Hennis slecht nieuws te geven heeft maar dat nonverbaal niet steunt.

Advertenties

Onderhandelmythe: soms moet je een concessie doen om de relatie goed te houden.

5268215798_7684d8b323_tOp Lifehacking vind je een tweede blog over onderhandelen, namelijk een blog over de veel gehoorde aanname dat je soms een concessie moet doen in onderhandelingen om de relatie goed te houden.

In de blog lees je dat je relatie en inhoud in onderhandelingen moet scheiden en problemen op het ene vlak, bijvoorbeeld relatie, niet moet oplossen met antwoorden uit het andere, te weten inhoud. Een concessie doen om de relatie goed te houden is alsof je een relatie koopt.

Degenen die zorgen hebben over relaties in gesprekken en die minder goed tegen spanningen in gesprekken kunnen, lopen risico minder resultaat uit onderhandelingen te halen (zie het onderzoek over aardige onderhandelaars). Deze groep is geholpen met adviezen over wat je wél kunt doen om spanningen in gesprekken op te lossen, zonder een concessie te doen.

Lees hier de blog.

Liespotting: hoe herken je een leugen

Via Lifehacking (de sectie Dark side) kwam ik de TED Talk van Pamela Meyer over Liespotting.

Interessante statistiek over liegen in de inleiding, daarna een mooie analyse van de non-verbale aspecten van liegen. Alleen al deze foto:

De voorbeelden zijn pittig maar de analyse is haarscherp: duping delight, teenpunten die naar de deur wijzen, …

En tenslotte: “Lying is a cooperative act. Sometimes we are willing participants in a lie.” Er ligt een overeenkomst ten grondslag aan de leugen.

Debatteren en stijl (3)

Het is al oud nieuws, zo het al echt nieuws was, maar hier-en-daar wordt er nog gereageerd op de toon tijdens enkele debatten rond de Algemene Politieke Beschouwingen. In nrc.next van 4 oktober reageren Jan Kuitenbrouwer en Lars Duursma/John Bijl op de reacties op Wilders.

Negeer

Jan Kuitenbrouwer pleit ervoor om meer geduld te hebben. Sterker nog, negeer het negatieve gedrag want dat maakt het aantrekkelijker voor degene die de negatieve koers koos. Kuitenbrouwer maakt de analogie met honden trainen: een hond die negatief gedrag vertoont wordt gecorrigeerd en krijgt dus aandacht. Beter is het dat negatieve gedrag te negeren en juist aandacht te geven op momenten dat er gewenst gedrag is. Het advies aan Rutte c.s., achteraf, is om terwijl Wilders ‘vol op het orgel gaat’ even een berichtje te sms’en of nonchalant een aantekening te maken en daarmee geen aandacht te geven aan alle gedoe. Wat je aandacht geeft, groeit is het motto. (Hier de tekst)

Kuitenbrouwer ziet parallellen in de lessen van dog whisperer Cesar Millan, die honden er onder houdt door negatief gedrag niet met aandacht te belonen.

Adresseer

Duursma/Bijl adviseren om niet alleen naar de voorzitter te reageren als het debat guur wordt en daarna bij de media maar om direct bij degene die pittig aanvalt de kwestie te adresseren: “Voorzitter, ik zou de Wilders graag de vraag stellen: wat wil hij nu bereiken met zo’n opmerking?” Daarnaast krijgen de debaters het advies het hoofd koel te houden en geen negatieve termen in de mond te nemen of over te nemen. Indien een vraag gesteld wordt, is het advies: herformuleer de vraag, beantwoord kort en breng de zaak terug naar de eigen invalshoek.

Koud hoofd en warm hart

De goede adviezen vragen alle één ding: de debatter is er met zijn hoofd bij en reageert niet primair. Immers, wie de regie verliest en boos wordt die zal alle goede adviezen negeren. En wat je moet doen om het hoofd erbij te houden, gaat verder dan slimme replieken of tactieken. Dat vraagt om te merken bij jezelf als je je geduld verliest en jezelf tot de orde te roepen. Het vraagt om er bewust voor te kiezen niet geraakt te worden door wat je hoort en om afstand te houden. Zoals Ury stelt op spannende momenten: “Ga naar het balkon”.

Niet dat uit emotionele reacties niet een enorme kracht kan spreken … Maar het is niet iedereen gegeven zo een punt te maken.

Zie ook Debatteren en stijl en Debatteren en stijl (2)

Debatteren en stijl (2)

Gisteren kreeg Mark Rutte de prijs voor de beste debater naar aanleiding van de Algemene Politieke Beschouwingen. Vorig jaar won Rutte die prijs ook met een ronkend juryrapport. Maar het kan niet anders of de aanvaring met Wilders gisteren en het over-en-weer ‘doe normaal’ gedoe overschaduwt de prijs.

Rutte wist zijn doe normaal’s minder hardvochtig en meer met een verbaasde uitroep in te brengen maar had achteraf vast betere tekst willen hebben dan het teruggeworpen ‘doe normaal’ dan wel ‘doe zelf normaal’. Waardoor ook zijn verbale “Ik ben volkomen rustig” niet helemaal congruent met zijn nonverbale uitingen (licht trilling in de stem, stemverheffing) leek.

Aan de ene kant veel aandacht voor een incident, terwijl de plannen voor het land besproken moeten worden, maar aan de andere kant voor al wie in debatteren geïnteresseerd is een interessante scene.


Wat is dan het antwoord? De klassieke ‘scheid mensen van problemen’ van Fisher (zie ook de adviezen van het eerste blog over de debatten). Daarnaast dat doen wat helpt de tijd te vertragen en primaire reacties te voorkomen:

  • een slokje water
  • een milde glimlach
  • alvast spreektijd claimen maar nog niet invullen: “Voorzitter, …” “Ik wil daar twee dingen over kwijt …” “Tja, wat zegt een weldenkend mens daarover …”
  • als het niet onder grote druk van publiek is, is een schorsing een optie
  • markeren en negeren “De verleiding is groot om hierop in te gaan maar ik wil terug naar de agenda” “Daar moeten we het met zijn tweeën maar eens over hebben maar vandaag zijn we aan de slag over …”

In vergaderingen, tijdens presentaties, in een debat of een onderhandeling liggen emoties op de loer. In De 48 wetten van de macht, het sardonische en complete overzicht van machtsmiddelen, van Greene stelt hij onder wet 35:

De kunst is om in ontmoetingen de tijd te vertragen, het initiatief te houden en niet uit angst of onder druk tijd te forceren en in haast te komen.

Luister ook naar de analyse van Lars Duursma van Debatrix:

Jongerius en gezichten

Op het blog van Leon Vincken een mooie blog over gezichten, onderhandelen en de pensioencasus. Beoordeel onderstaande foto voor je verder leest:

Standpunt

Een opdracht voor tenminste twee personen:

#1
Persoon A gaat op een A4’tje staan met beide benen stevig op dat A4’tje. Dat A4’tje is het standpunt van persoon A. Persoon B gaat persoon A van zijn standpunt brengen. B mag duwen en trekken. Neem de tijd op hoe lang het duurt voordat A van zijn standpunt is.

#2
Persoon A gaat nu met één been zijn standpunt vasthouden en mag met het andere been vrij bewegen (zie ook pivoteren). Persoon B gaat weer persoon A van zijn standpunt brengen. B mag duwen en trekken. Neem de tijd op hoe lang het duurt voordat A van zijn standpunt is.

In nagenoeg alle situaties zal het voor B in situatie #2 lastiger zijn geweest.

  • Waarom?
  • Wat betekent dit voor een standpunt in je onderhandeling?
  • Wanneer ben je dus de stevigste onderhandelaar?

Foto op Flickr van sewingdaisies